
پیر دروو، رهبر ارکستر و آهنگساز فرانسوی، در دورهای که برخی از منتقدان از افول ظرافتِ مکتب فرانسوی سخن میگفتند، با اجراهایی سرشار از دقت، وقار و شفافیتِ بیانی شناخته شد. او در اوایل دههٔ سی زندگیاش توانایی کمنظیری در همراهکردن نوازندگان و خوانندگان و بخشیدنِ حس فوریت و کشش دراماتیک به آثار نشان داد. آموزش او در کنسرواتوار پاریس شکل گرفت؛ جایی که کنترپوان و هارمونی را نزد Marcel