امیرحسین علیرضایی

امیرحسین علیرضایی
برای این هنرمند، موسیقی همچون دژی استوار است که در آن احساس امنیت و پناه مییابد؛ گاه در فضایی تیره و گاه با لطافتی آراسته. او آهنگسازی را وظیفهای مداوم میداند و باور دارد اندیشههای آهنگساز در نهایت به صدا بدل میشوند؛ چنانکه هر نت، بازتابی از درون و «صدای روح» اوست. این قطعات بیانگر فریادهای ناگفته، اندوههای فروخورده و تجربههای دشواریاند که امکان بیان مستقیمشان فراهم نبوده است. او
