این متن قطعه‌ای شاعرانه از توپاک است که با تصویر «رزِ روییده از شکافِ بتن» بر نیروی تاب‌آوری و امکان شکفتن در سخت‌ترین شرایط تکیه می‌کند. روایت، از موجودی می‌گوید که برخلاف انتظار و محدودیت‌ها، راه خود را پیدا می‌کند و به جای تسلیم شدن، به رشد و ادامه‌دادن متعهد می‌ماند. در این نگاه استعاری، «رز» نماد امیدی است که با حفظ رؤیاها و پایداری، حتی در فضایی نامساعد نیز مجال نفس‌کشیدن و بالیدن می‌یابد. بیشتر ...