او با نگاهی شخصی و مینیمال به موسیقی، روایت را از همان لحظه‌ی آغاز شکل می‌دهد: قطعه‌ای که با «پخش» شروع می‌شود و ادامه‌اش به انتخاب شنونده گره می‌خورد. در این جهان صوتی، توجه به جزئیات، سکوت‌های سنجیده و ریتم‌های کنترل‌شده نقش محوری دارند و فضای اثر بیش از آن‌که به نمایش بیرونی متکی باشد، بر ایجاد ارتباطی نزدیک و درونی تکیه می‌کند. بیان هنری او بر تجربه‌ی شنیدن به‌عنوان یک مواجهه‌ی مشترک استوار بیشتر ...