اگر ادل از جنوب می‌آمد، نامش «Camille Rae» بود؛ توصیفی که از نگاه برخی رسانه‌ها برای اشاره به نزدیکی حال‌وهوای صدای او با بیان احساسی و روایت‌محور به کار رفته است. Camille Rae با تکیه بر اجرای پرقدرت و لحن صمیمی، در قالب ترانه‌هایی که بر جزئیات عاطفی و تجربه‌های روزمره تمرکز دارند، هویتی مشخص و قابل‌تشخیص در موسیقی معاصر ارائه می‌کند.