
دان بایرون، کلارینتنواز و ساکسوفونیست آمریکایی، از چهرههای شاخص صحنه نیویورک از دههٔ ۱۹۸۰ به شمار میآید و بهواسطهٔ تلفیق سنجیدهٔ پستباپ، جَز سنتی و کلِزمر شناخته میشود. او پس از همکاریهای آغازین با موسیقیدانانی چون David Murray، Hamiet Bluiett و Reggie Workman، در مقام رهبر گروه با آلبومهایی مانند Tuskegee Experiments و Don Byron Plays the Music of Mickey Katz زبان شخصی خود را تثبیت کرد