ویلهلم کمپف از برجسته‌ترین پیانیست‌های سده بیستم بود؛ هنرمندی که در تفسیر آثار بتهوون، به‌جای تأکید صرف بر تنش و هیجان، گرمای انسانی و آرامشی سنجیده می‌یافت. تمرکز او بر آهنگسازان اواخر دوره کلاسیک و آغاز تا میانه رمانتیک، به اجراهایی انجامید که در عین لطافت و خوش‌بیانی، صلابت درونی این موسیقی را نیز حفظ می‌کرد. شفافیت بافت‌ها، پیوستگی آوایی در جمله‌بندی و سایه‌روشن‌های دقیق رنگ صوتی از ویژگی‌های بیشتر ...