باباب با تکیه بر کنجکاوی و شهود شخصی، صداهایی می‌آفریند که برای او صادقانه و بی‌واسطه‌اند. او موسیقی را نه به‌عنوان قالبی از پیش تعیین‌شده، بلکه به‌مثابه میدان تجربه‌ای زنده دنبال می‌کند. ست‌های او با انرژی خام و خودانگیخته شکل می‌گیرند و فضایی می‌سازند که شنونده بتواند برداشت و معنای خود را از لحظه‌ها بیابد؛ اجرایی سیال و در حال شکل‌گیری که بر حضور، واکنش و تفسیر فردی تکیه دارد.