
عبارت «خیلی دیر» در این متن به زبانهای گوناگون تکرار شده و بر ایدهای مشترک تأکید میکند: دیر رسیدن و فاصلهای که میان تصمیم و زمانِ مناسب ایجاد میشود. تکرار چندزبانه، با حفظ یک معنی واحد، حسی از گستره و همزمانی تجربهای انسانی را منتقل میکند. این بیانِ موجز و فهرستوار، بیشتر به یک موتیف زبانی شباهت دارد تا روایت زندگینامهای؛ موتیفی که میتواند بهعنوان نشانهای مفهومی، فضای تأملبرانگیزی